Skeiv Pappa på God Morgen Norge på TV2 #godmorgennorge #tv2 #skeivpappa

Torsdag vakna eg klokka fem om morgonen ... og sjølv om eg gjorde fleire forsøk, klarte eg ikkje å få sove igjen, eg var rett og slett lys vaken. Så veldig ille var det faktisk ikkje, sidan alarmen alt stod på klokka seks, og eg hadde lagt meg tidleg kvelden før. Årsaka til at eg vakna? Fordi eg skulle til God morgen Norge hos TV2 på Karl Johan, for å snakke om livet som Skeiv Pappa, og om bloggen med same navn. Eg kjende eit snev av panikk der eg låg i senga, eg skulle faktisk site og prate om meg sjølv på TV for heile Noreg. I tillegg var det eg skulle prate om av svært privat karakter.

Dagen før, hadde eg blitt oppringt av ein blid journalist frå TV2, som hadde snappa opp eit par andre saker der eg har vore i media i den siste tida, og ho ville gjerne invitere meg med på God Morgen Norge same veka, dvs. det var eigentleg berre torsdag som kunne passe. Eg vart først veldig glad, så litt skeptisk, men så bestemte eg meg for at dette måtte eg berre gjere. Muligheita til å få dele mi historie med store delar av Noreg, kunne eg ikkje takke nei til. Det var berre ein ting eg måtte få ordna først, nemleg barnevakt sidan borna eigentleg skulle være hos meg den morgonen. Det ville rett og slette ikkje vore mogleg å få borna på skule og i barnehagen først, sidan eg skulle være hos TV2 klokka halv åtte. Og hjelpa var ikkje langt unna, som vanleg var det ikkje vanskeleg å få hjelp av mor til borna.

Det var forresten ein ting til eg måtte ordne, eg måtte sende ein e-post til læreren til eldstejenta og fortelle kva som skulle skje, i tilfellet nokon skulle kjenne meg att, eller om nokon av borna skulle sjå at det var pappaen hennar som var på TV og kome med kommentarar eller ukvemsord til ho. Dette vart også første gongen eg fortalte læraren at eg var skeiv og at eg har ein kjæreste som er ein mann, noko eg sjølvsagt burde gjort for lenge sidan. Uansett, svaret kom ganske raskt tilbake om at læraren alt hadde erfaring med skeive foreldre, så eg behøvde ikkje bekymre meg. Så då falt nok ein brikke på plass.

Eg var ikkje veldig høg i hatten då eg gjekk av banen på Stortinget og rusla nedover Karl Johan mot TV2. Då eg kom fram var sendinga alt i full gang på utsida, og det som møtte meg, må eg seie var eit svært så profesjonelt maskineri. Etter å ha venta eit par minutt i resepsjonen, vart eg møtt av ein blid produksjonsassistent, som viste meg inn i green room, tilbaud meg frokost og ba meg gjere meg klar til sminken. I løpet av eit par minutt til var eg spraya godt i andletet med airbrush, og pudra litt her og der ... noko eg ikkje akkurat kan seie eg er så vant til, så eg humra litt inni meg, og tenkte at det må vel til for å gjere meg presentabel på tv-skjermen. 

Etter kort tid vart eg henta igjen, denne gongen ned til tv-studiet og til sofaen der Vår Staude sat og venta på meg. Ho ville gjerne prate litt før sendinga, for å verte litt betre kjent, stille litt fleire spørsmål, og ikkje minst gjere meg trygg og forberedt på intervjuet og direktesendinga. Ho kunne fortelle at det dei aller fleste fortalte i etterkant, var kor fort tida gjekk, og kor lite ein eigentleg rakk å fortelle den tida innslaget varte. Og merkeleg nok, eg følte meg ikkje så nervøs som frykta, sjøl om hjartet slo litt ekstra hardt då eg så nedtellinga på skjermen og innslaget som gjekk før var på veg til avslutning. Og så var det min tur ...

Eg tenkjer at istadenfor å skrive om kva vi snakka om, så postar eg like gjerne lenka til sjølve intervjuet her. http://sumo.tv2.no/programmer/video-805566.html



Og Vår fekk rett, tida gjekk utruleg fort, og det kjentes som om vi var ferdige nesten før vi hadde byrja. Og det gjekk bra, det gjekk kjempebra, alt eg hadde frykta på førehand om at eg ikkje skulle få sagt det eg skulle, eller bli så nervøs at eg skulle få jernteppe ... det hende ikkje, tvert i mot følte eg at eg fekk sagt det eg ville, med dei orda eg ville. Eg tenker at det i stor grad handlar om kor flink Vår Staude var til å intervjue, kor presist og nøyaktig ho formulerte seg, og kor komfortabel ho fekk meg til å føle meg, samstundes kjenner eg også at eg er stolt over eigen innsats. Klapp på skuldra er ikkje noko eg er vant til å gi meg sjølv - hurra for det også!

"Det gikk jo strålende" sa Vår etter at kamera var slått av, og eg måtte berre seie meg einig. Ho vart sittande litt til for ei lita oppsummering av intervjuet og spurte litt om kva planar eg hadde meg bloggen framover, og ho sa at eg gjerne måtte kome tilbake dersom eg hadde noko meir eg ville dele med God morgen Norge. Ho skjønte kanskje på meg at eg tenkte dette var noko ho sa for å være høflig - for ho såg meg rett inn i augene og sa "Ja det mener jeg virkelig"!



Vi rakk til og med å ta ein "selfie" eller "sjølfie" før ho måtte gå vidare for å forberede neste innslag.

Så var det heile over, og det var berre å hente sakene sine, og rusle vidare til jobben, som heldigvis ikkje låg så langt unna. Eg tok meg likevel god tid, til å kjenne på sola mot andlete, kjenne på lave skuldre, og glede over at dagen hadde byrja så bra - og at det eg hadde grua meg litt for, viste seg å ikkje være noko anna enn ei veldig positiv og fin erfaring.

Då eg kom inn døra til markedsavdelinga der eg jobbar, vart eg møtt av sjefen og markedsdirektøren som med store smil ropte meg over for ei forklaring på kva det var eg hadde gjort den morgonen, nokon hadde tipsa dei om intervjuet så dei fekk heile historia om bloggen, og kvifor eg hadde byrja å skrive den. Det var berre gode ord å få då eg var ferdig med å fortelje. Etterpå då sendinga gjekk i reprise, fant sjefen fram til tv-sendinga ved hjelp av #Sumokontoen sin, og så fekk kollegaene mine også sett intervjuet saman med meg.
 
Oppturen fortsatte då eg kom heim etterpå ... i posten låg nemleg sjølvmeldinga, og det ser ut til å kome ein pen sum på konto i juni ... For ein perfekt dag!

Eg har sjølvsagt ikkje gløymt at denne bloggen har ein alvorleg undertone, at det har vore mykje vanskeleg dei siste åra, og som alle no veit eit samlivsbrot utanom det vanlege, men hovudpoenget med bloggen er også å vise og fortelje at det blir betre, og at ein sjølv er ansvarleg for å bruke erfaringane ein har fått i livet til å gjere livet betre - for seg sjølv og andre!

Alt godt!
Øyvind  

3 kommentarer

Christina

07.04.2014 kl.21:34

Ikke bare gjorde du en super jobb som intervjuobjekt på GMN, du skriver også fantastisk bra! All ære til deg som vil dele historien din. Keep up the good work - Norge trenger flere pappabloggere ;-)

paul erling

06.12.2014 kl.18:59

hei!!

kjempeflott opptreden på GMN:)akkurat oppdaga bloggen din,godt jobba:)trenger menn som deg!!

er selv"skeiv pappa"til 3:)

Skeiv Pappa

07.12.2014 kl.17:02

paul erling: Hei og takk for hyggelig melding! Så stas at du er pappa til tre :)

Skriv en ny kommentar

Skeiv Pappa

Skeiv Pappa

39, Oslo

Skeiv Pappa, med to born frå eit tidligare heterofilt ekteskap. Kom ut av skapet i voksen alder. I denne bloggen vil eg dele tankar og hendingar frå mitt "nye liv" - om korleis det er å starte på nytt i voksen alder og kva det innebærer av sorger og gleder.

Kategorier

Arkiv

hits