Om eg var lei for det ...

Av og til er det ikkje til å unngå at nokon vert såra når du tek avgjerdsler ut i frå eigne behov - og det er ekstra vanskeleg når du ikkje er van med å gjere det, spesielt dersom det går ut over nokon andre og du ikkje er forberedt på den negative reaksjonen du kan få. 

Min ryggmargsrefleks dersom nokon meinar eg har gjort noko gale er å legge meg flat, seie at jauda, du har nok rett, det var utan tvil min feil og berre min feil, og at eg er lei for det. Alt det du seier om meg er sant, eg er nok ein dårleg person. Og ikkje nok med det, angeren eg kjenner er oppriktig, og kjennes vond å bere på, og eg klandrar meg sjølv for å ikkje være smartare, meir hensynsfull, og eit betre menneske. Men eg har etterkvart forstått at det ikkje alltid er så svart/kvit, og at det ikkje berre finnes ei sanning. Mykje fordi eg ikkje har hatt ei god nok verktøykasse til å seie at, vent litt ... det er ikkje heilt slik du oppfattar det, og at di røynd ikkje er mi røynd. Eg har rett og slett ikkje klart å stå opp for meg sjølv, fordi eg ikkje har følt at eg har hatt nokon verdi, og at det andre synes og meinar om meg har hatt mykje større kraft, og til tider øydeleggjande effekt, enn det vesle eg har hatt av sjølvkjensle har klart å stå i mot. 

Slik er det til ei viss grad enno, men denne gongen kjenner eg på ei litt anna kjensle ... eg er ikkje lei for at eg har teke dette valet, nettopp fordi det var eit bevisst val om at eg heller ville gjere noko anna enn først planlagt, og valde noko som er betre for meg og mine behov. Det som ikkje kjennes bra, er at dette var på bekostning av nokon andre, nokon som ikkje fortjente å bli satt på sidelinja eller i andre rekke, og det er eg lei for, og det kjennes ikkje bra, og er heller ikkje noko eg tek lett på. 

Eg vil uansett alltid i det lengste prøve å unngå å såre nokon, men til sjuande og sist, er det å take vare på eigne ynskjer og behov også ein viktig øvelse, som eg behøver å verte betre til, og følgeleg også lære meg å stå støtt og rakrygga dersom det går ut over nokon. 



 

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

Skeiv Pappa

Skeiv Pappa

40, Oslo

Skeiv Pappa, med to born frå eit tidligare heterofilt ekteskap. Kom ut av skapet i voksen alder. I denne bloggen vil eg dele tankar og hendingar frå mitt "nye liv" - om korleis det er å starte på nytt i voksen alder og kva det innebærer av sorger og gleder.

Kategorier

Arkiv

hits